Dados ing mangké ringkesipun saréngat kaliyan tarékat punika kados déné tindak (ngamal) lan kaweruh (ngilmu). Manawi makaten punapa saréngat lan tarékat punika kénging kapisah. Masthi boten awit pipindhanipun saréngat ingkang tanpa tarékat punika kados déné angganing tiyang ingkang wuta maripatipun sanajan sukunipun kénging kanggé lumampah, nanging boten sumerêp ing margi, lah makaten punika punapa boten slura-sluru. Cocoggipun kaliyan upami ing nginggil tiyang saréngat tanpa khakékat punika kadi déné baita ingkang mamrih mutiyara wonten ing telengnging samudra, nanging angemohi ngambah samudra, sayekti inggih tangéh kasiling mutiyara wau. Utawi kadi déné tiyang ingkang badhé sumerêp raosing klapa, namung purun angoncékki sepetipun nanging boten purun mecah bathokkipun sayekti inggih boten saéstu saged angraosaken gurihing kalapa. Kosok wangsulipun tiyang ingkang tarékat tanpa saréngat punika inggih boten saged tumindak awit pipindhanipun kadi déné tiyang ingkang boten wuta, nanging ponang suku lumampah boten saged lumaksana. Yén ta kasanépakna tiyang ingkang badhé mendhet mutiya[30]ra ingkang wonten telengnging samudra, tiyang wau boten purun numpak baita. Kados pundu paran marginipun saged amanggih. Yén ta kasanépakaken tiyang ingkang badhé ngraosaken gurihinh kalapa, tiyang wau kajengngipun lajeng amecah kathokkipun ing mongka bathok wau binuntel ing sepet, manawi sepetipun boten sinalumbat rumiyin lah punapa saged lajeng mecah bathokkipun saréngat tanpa tarékat punika boten badhé kalampahan kosok wangsulipun : tarékat tanpa saréngat punika inggih boten badhé saged kadumugé awit saréngat kaliyan tarékat makaten kadi déné mripat kaliyan papadhang, utawi kadi déné damar lan lisahipun lan kadi déné ngamal lan ngilmu. Ngamal tanpa ngilmu boten dados ngilmu tanpa ngamal inggih boten dados. Khakékat punika cara jawinipun : kanyatahan inggih punika kanyatahaning anggénipun nindakaken saréngat kanthi tarékat wau, (ngamal ingkang kanthi ngilmu).

Jadi singgetna mah saluyu jeung tatanan ieu saperti milampah (praktek) jeung pangaweruh (ilmu). Upami kitu, persatuan sareng tatanan kedah dipisahkeun. Saenyana mah lantaran obahna jalan anu teu tartib ibarat buta najan sukuna bisa leumpang, tapi teu ningali jalanna, tah ieu sababna lain slura-sluru. Luyu jeung kanyataan yen di luhur jalma tanpa dzat teh ibarat baita anu mamrih mutiara di jero sagara, tapi ulah nyukcruk sagara, satemenna anu sumberna mutiara. Atawa bisa jadi jalma nu hayang ngarasakeun rasa kalapa, ngan hayang beresih tapi teu hayang megatkeun tulang maranéhanana bener teu bisa ngarasakeun rasa kalapa. Sabalikna, lalaki lolong teu bisa ngalakukeun sabab gerakanna kawas jelema lolong, tapi suku leumpang teu bisa ngalakukeun kitu. Lamun hayang nyokot mutiara [30] ti jero sagara, teu daék tunggang baita. Sajauh jalan anu prihatin tiasa dipendakan.Lamun hiji jalma hayang ngarasakeun rasa kalapa, mangka kudu meupeuskeun dahina sangkan dahi dibungkus ku karanjang, lamun karanjang henteu dibungkus heula lajeng naha anjeunna bisa megatkeun dahina babarengan tanpa urutan henteu sabalikna. : Ieu tarekat tanpa tarekat.moal bisa katembong sabab saluyu jeung tarekatna saperti panon jeung cahaya, atawa damar jeung minyak jeung amalan jeung elmuna. Prakték tanpa pangaweruh moal jadi pangaweruh tanpa prakték moal jadi. Hakekatna nyaéta cara éta: kanyataan yén anjeunna ngalakukeun hal anu sami sareng tatanan éta, (ngalakukeun éta kalayan pangaweruh).